Ölene Kadar

Babamın son dönemlerinde hastane ziyaretlerimiz biraz sıklaşmıştı. Hangi biriydi hatırlamıyorum, yine bir doktor kontrolündeydik. Sıradaki bir adamcağızın muayenesini bekliyorduk. Adam kürttü, 50 - 60 yaşlarındaydı, fakir birine benziyordu. Derdi neydi hatırlamıyorum. Biraz bitkindi ama hastalığını pek önemsemiyor gibiydi. Etrafa sakin sakin bakıp gülümsüyordu.

Doktor da neşeli bir adamdı, odada sıcak bir hava hakimdi. Doktor muayenesini tamaladı, "merak etme bir şeyin yok iyileşirsin" türü birşeyler söyledi, sonra yüksek sesle "bak" dedi, "şimdi sana bir ilaç yazıyorum"...

Adam araya giriverdi: "Ölene kadar yaşarım di mi?"

Gülmeye başladım, o da bana baktı, gülümsedi. Doktor şakayı kaçırmıştı